Pomimo, że sytuacja ekonomiczna samorządów skłania do poszukiwania dodatkowych pieniędzy na realizację inwestycji, niechętnie mówi się o jednym z wielu rozwiązań – realizacji projektów z partnerem prywatnym. Być może jedną z barier utrudniających podjęcie takiej współpracy są jak zawsze zawiłe rozwiązania legislacyjne jak również obawa władz lokalnych, że będą miały ograniczony wpływ na funkcjonowanie obiektów i usług użyteczności publicznej. Choć partnerstwo publiczno-prywatne ma wiele definicji, to jednak istota pozostaje wciąż ta sama. Podstawowe regulacje prawne dotyczące partnerstwa publiczno – prywatnego (PPP) zostały określone w ustawie z 28.07.2006 roku (Dz. U. Nr 169, poz. 1420) o partnerstwie publiczno-prywatnym. Powołując się na ustawę można stwierdzić, że PPP to współpraca administracji rządowej lub samorządowej oraz sektora prywatnego, w ramach której realizowane są wspólne inwestycje. Partnerzy partycypują w zyskach, jak i wspólnie ponoszą odpowiedzialność za realizację projektu. Zaangażowanie partnera prywatnego do wspólnego przedsięwzięcia zapewnia stronie publicznej częściową spłatę kosztów przedsięwzięcia i tym samym może skutecznie odciążyć budżet jednostki, jak również da gwarancję, że inwestycja nie zostanie przerwana z powodu braku środków finansowych. Strona prywatna realizując inwestycję w formule PPP m.in. ma możliwość realizacji projektu o atrakcyjnej stopie zwrotu, który w innej sytuacji byłby niedostępny, może współpracować z jednostką sektora publicznego, przez co zyskuje nowe doświadczenia, wiedzę i umiejętności. Szczególnie pozytywne rezultaty dla partnerów daje równoczesne wykorzystanie dla celów realizacji inwestycji możliwości jakie niesie ze sobą PPP oraz finansowanie w ramach funduszy strukturalnych. Realizacja inwestycji w formule PPP niesie dla obu stron wymierne korzyści. Jest to biznes, na którym zarabiają obie strony.
Obserwuj nas na Google News
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Komentarze