Dolina Muminków i Dolina Krzemowa - wywiad z Grzegorzem Kurkiem

Z burmistrzem Mszczonowa Józefem Grzegorzem Kurkiem rozmawia Andrzej Smyczek

Zamiast Centralnego Portu Lotniczego pod Mszczonowem będzie olbrzymi park rozrywki. Żal panu lotniska?
Każda z tych inwestycji jest w stanie gospodarczo ożywić region. Lotniska trochę żal. Niestety, okazało mrzonką kolejnych ministrów i rządów. Chyba nikt tak naprawdę nie zamierzał go realizować. Dlatego w miejscu planowanego portu lotniczego powstanie wielki park nauki i rozrywki. Siła wabiąca Park of Poland, bo taką nazwę nosi projekt, może się okazać równie duża, a może i większa niż portu lotniczego. A czas uzyskania zakładanego efektu o wiele krótszy.
- Na stworzenie parku rozrywki i potrzeba ogromnej powierzchni. Ten pod Mszczonowem , wraz z innymi planowanymi przedsięwzięciami ma mieć 3200 hektarów. Jak udało się panu przekonać okolicznych rolników, żeby pozbyli się ojcowizny?
- Na początek inwestorowi, spółce Global Parks Poland, będzie potrzeba 250 hektarów, potem znacznie więcej. Sprzedający ziemię nie wyzbywali się ojcowizny. Była to zazwyczaj ta część areału, z której mieli niewielki pożytek. Grunty sprzedawali za satysfakcjonującą cenę.
- Może dziwić jednak to, iż godzili się oddać ziemię , a pieniądze otrzymać w bliżej nieokreślonej przyszłości.
- Czas zapłaty został dokładnie określony. Podczas pierwszych spotkań z mieszkańcami inwestor wyjaśniał, a ja to potwierdzałem, że on sam jako podmiot zagraniczny nie może nabyć ziemi rolnej. Procedura nakazuje najpierw zmienić studium uwarunkowań planu, potem zrobić plan zagospodarowania, zatwierdzić go, opublikować i dopiero wówczas inwestor może wypłacić należność za ziemię. W Polsce ta procedura trwa długo. Skróciliśmy ją do granic rekordu świata. Jeśli w marcu tego roku były podjęte uchwały o zmianie planu, a w końcu roku część planów jest już uchwalona, to szybsze tempo trudno sobie wyobrazić. Teraz powinien nastąpić ruch wojewody. Sprzedający ziemię wiedzieli dokładnie, że procedury mogą potrwać do wiosny, a najpóźniej do 30 czerwca otrzymają pieniądze w kwocie zapisanej w umowie wstępnej. Sądzę, że pierwsze należności będą wypłacane w lutym 2012 roku.
- Co, pana zdaniem decyduje o powodzeniu przy wykupie gruntów pod inwestycję?
- Jasne stawianie sprawy i konsekwencja w jej załatwianiu. Jeden trudny etap mamy już za sobą. Przed nami kolejne.
- Gdzie mogą się pojawić zagrożenia?
- W negocjacjach z ministerstwami. Na przykład z resortem transportu. Skala zaplanowanej inwestycji będzie wymagała przebudowy lub modernizacji części dróg krajowych i węzłów komunikacyjnych. Płotkiem do przeskoczenia jest kolej. Ludzie powinni mieć możliwość dotarcia do Park of Poland nie tylko samochodem. To wymaga prac koncepcyjnych i niemałych nakładów na usprawnienie połączeń ze stolicą. Stosunkowo najłatwiej będzie dostarczyć do parku rozrywki i nauki media: gaz, wodę, energię elektryczną.
- Czy kłopotów nie wróży ż to, że największy park tematyczny w Europie Środkowo-Wschodniej będzie się rozpościerał na obszarze trzech sąsiadujących ze sobą gmin: Mszczonowa, Radziejowic i Puszczy Mariańskiej?
- Właśnie po to, by nikt nikomu nie wchodził w szkodę powołaliśmy 7 grudnia Strefę Aktywności Gospodarczej. Obejmuje wydzielony obszar trzech gmin powiatu żyrardowskiego. Oprócz nas, wójtów gmin i inwestora, spółki Global Parks Poland, list intencyjny w tej sprawie podpisali: starosta powiatu żyrardowskiego i wiceprezes Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji zagranicznych Marek Łyżwa. W takim gronie wręcz nie wypada się kłócić. Strefa jest po to, aby wszystko było poukładane. Spodziewamy się, że inwestorów w strefie będzie wielu. Trzeba będzie umiejętnie godzić różne interesy. Sukces może dać jedynie zgodne działanie.
- Kto będzie głównym sternikiem?
- To nie jest jeszcze ustalone. Z pewnością decyzje będą zapadać kolegialnie.
- Nawet jeśli o większości spraw: rozlokowaniu centrów konferencyjnych, parku nauki czy obiektów służących rozrywce będzie decydował „triumwirat” , to nie na każdą decyzję inwestycyjną będzie miał wpływ. Okoliczne miasta i gminy będą próbowały złowić coś dla siebie – wybudować hotel czy inny obiekt turystyczny.
- Każdy z pewnością coś złowi. Mszczonów nie będzie miał monopolu na usługi turystyczne. To trochę tak jak z Zakopanem. Miasto ma promień oddziaływania inwestycji. W strefie około 50 kilometrów od turystycznego centrum powstaje mnóstwo obiektów i usług, które muszą to centrum obsłużyć. Podobnie będzie z Mszczonowem. Dokoła jest mnóstwo miast, które będą chciały zdyskontować napływ turystów i stworzyć nowe miejsca pracy w szeroko pojętych usługach. Piaseczno, Skierniewice, Sochaczew, Grodzisk Mazowiecki , Pruszków – to tylko pierwsze z brzegu przykłady.
- Grodzisk Mazowiecki zamierza wybudować własne centrum rozrywki, więc stworzy się raczej układ konkurencyjny.
- Jeśli rzeczywiście centrum rozrywki tam powstanie, to tak, będziemy konkurencją.
- Powątpiewa pan w ideę Adventure World Warsaw pod Grodziskiem?
- Życzę pomysłodawcom tamtego projektu jak najlepiej, ale nie sadzę, by mogły w bliskiej odległości od siebie powstać dwa podobne parki.
- Wygra ten, kto będzie pierwszy?
- A pan nie zamierza być drugi?
- Nie.
- Ale Peter Jan Mulder zainwestował już podobno w grodziski projekt 11 mln euro?
- Nie wiem, na co mogło pójść 11 mln euro, skoro ziemi nikt tam nie kupuje. Ja interesuję się projektem mszczonowskim i robię swoje. Wiem, że nasz inwestor jest wiarygodny. Jego dwie spółki: Cinema City Poland i Ronson Development są notowane na polskiej giełdzie. Obie przynoszą spory dochód. Kierują nimi wiarygodni ludzie. Dlatego mam prawo wierzyć, że inwestycja Park of Poland będzie zrealizowana.
- Wedle dostępnych informacji Inwestorzy spod Grodziska też stworzyli biznesplany i zamierzają ugrać na zrealizowaniu inwestycji duże pieniądze.
- Spółka Global Parks Poland zanim przyszła do Mszczonowa, próbowała rozmawiać z Grodziskiem i kupić tam grunt. To się jej nie udało.
- Dla was skupienie paruset hektarów to pestka?
- Z pewnością to niełatwe przedsięwzięcie. Ale – jak widać – wykonalne. Uzgodniliśmy z inwestorem, że żadnych informacji na temat projektu nie będziemy rozpowszechniać, dopóki nie skupi potrzebnej mu ziemi. I, po cichu, dopięliśmy swego.
- Nie pierwszy raz robi pan po cichu swoje. Wiele lat temu – także bez rozgłosu - skupił pan tereny pod inwestycje. W Mszczonowie ulokowały się potem duże firmy logistyczne.
- Dają teraz pracę setkom ludzi. Jedna tylko firma FM miała zatrudniać 120 osób. Dzisiaj zatrudnia ich około tysiąca.
- Czy w związku olbrzymią budową przewiduje pan porozumienia z innymi samorządami niż Radziejowice i Puszcza Mariańska?
- Jeśli wziąć za przykład parki rozrywki we Francji czy Niemczech, to tam rozwój infrastruktury hotelarskiej był przewidywalny. Polska aż tak przewidywalna nie jest. Być może zamiast hoteli powstanie w strefie oddziaływania parku sieć prywatnych kwater, minihotelików? Istnieją ogromne możliwości zaadaptowania na miejsca noclegowe niepotrzebnych strychów, nadbudówek, poddaszy, pomieszczeń gospodarczych. Zapewne wraz z okolicznymi miastami trzeba będzie stworzyć cały układ turystyczny. Wskazana będzie współpraca na wielu polach.
- Podobno głównym magnesem parku będzie 150-metrowej wysokości rollercoaster?
- Urządzeń służących rozrywce i zabawie będzie co niemiara. Chciałbym, żeby pod Mszczonowem można się było nie tylko pobawić, ale również poćwiczyć umysł. Skoro już trochę kopiujemy Florydę, to dlaczego nie Kalifornię i tamtejszą Dolinę Krzemową? Relaks w parku czy multipleksie mógłby być połączony z możliwością odwiedzenia centrum innowacji. Chodzi o stworzenie możliwości spotkań naukowców, studentów, uczniów, ludzi o otwartych, kreatywnych umysłach. Zaistniałyby warunki do zupełnie nowej edukacji młodzieży. Mógłby tu powstawać kapitał w postaci know-how, czyli wiedza, którą można wdrożyć w nowe technologie. Dziś nie ma już wyścigu, kto wyprodukuje więcej obrabiarek, ale kto posiada wysoko specjalistyczną wiedzę.
- Hodowla „pięknych umysłów” w pobliżu karuzeli?
- Chodzi o to i o coś więcej – by najbardziej twórczy, kreatywni ludzie pozostali w kraju, a nie wyjeżdżali w poszukiwaniu możliwości rozwoju za ocean.
- Słowem park rozrywki wygląda jedynie na pomysł wstępny.
- Bo tak jest w istocie. Ludzi trzeba najpierw czymś w określone miejsce przyciągnąć. Nie tylko rollercoasterem. Tu musi być dużo nowych „zabawek”, rzeczy, których nie ma gdzie indziej. A przy okazji możliwość wzięcia udziału w ciekawej konferencji i obcowania ze światem najnowszych wynalazków.
- I na wybudowanie czegoś w rodzaju Centrum Naukowego „Kopernik” z dodatkami potrzeba aż 3 tysięcy hektarów?
- Owe 3200 hektarów to obszar całej Strefy Aktywności Gospodarczej. Potrzeba aż tyle miejsca, bo nie chcemy dopuścić, by jednio drugim zaglądali w okna. Duża przestrzeń daje inwestorowi możliwość realizowania śmiałych planów.
- Wielka skala projektu i krótki, czteroletni czas jego realizacji. Czy niestabilna sytuacja gospodarcza w Europie nie tworzy zbyt wielkiego ryzyka?
- Inwestorzy na wielkie projekty wydają się przygotowani. Mają w ich realizacji spore doświadczenie. I nie wybrali chyba złego momentu. Niepisana reguła brzmi, że wszystkie inwestycje w dziedzinie rozrywki buduje się w kryzysie. Wówczas buduje się najtaniej i najszybciej. Kryzys nie będzie trwał cały czas. To sinusoida. Gdy się skończy, zaczną się sprzedawać usługi. 2015 r. to moment, kiedy na świecie wiele problemów się rozstrzygnie.